نسخه قابل چاپ ارسال به دوستان ذخیره
کد خبر: 10372
زمان انتشار: 17 مرداد 1397 12:55:00

جایگزین هایی برای پراید / ماشین های زیر سی میلیون تومانی

این روزها در حالی خبر از برنامه های وزارت صنعت برای توقف تولید پلت فرم پراید مطرح می شود که سازنده هم برنامه خاصی برای جایگزینی آن ارائه نکرده و به نظر می رسد مدل های مختلف تیبا (با قیمت پایه تقریبی 6500 دلار) برای این منظور تدارک شده باشند.
جایگزین هایی برای پراید / ماشین های زیر سی میلیون تومانی

 مجله ماشین - حمید رضا هدایت پناه / پراید یک خودروی مردمی است و بسیاری از خانواده های ایرانی متوسط را از نعمت اتومبیل شخصی برخوردار کرده، مهم ترین کاستی آن بحث ایمنی است که حتی با اضافه شدن ترمز ABS  و اربگ دوگانه برای ردیف جلو هم نتوانست انتظارات را برطرف نماید. پیشرانه 4 سیلندر 1300 سی سی آن نیز حتی با اضافه شدن سیستم تزریق انژکتوری نتوانست به کارایی واقعی بهتر از 7 لیتر در یکصد کیلومتر دست پیدا کند هرچند با قدرت خروجی محدود73 اسب بخاری توانست تا اندازه ای نیازهای روزمره میلیون دارنده خود را برطرف نماید. با قیمتی در حدود 22 میلیون تومان امروز پراید تقریبا 6 هزار دلار به فروش می رسد. مدیرعامل شرکت سازنده چندی پیش مدعی شده بود در این سطح از امکانات هیچ جای دنیا ماشین نو با این امکانات به فروش نمی رسد، البته در کمتر جایی در دنیا یک شاسی برای بیشتر از 20 سال روی خط تولید باقی می ماند. این مقاله نشان می دهد این نظر آنقدرها هم واقعی نبوده و در بازارهایی مانند هند و چین اتومبیل های صفر با قیمتی حتی پایین تر قابل دسترسی هستند. 

پرسش اصلی آن است که خودروسازان داخلی با وجود در اختیار داشتن بازار بزرگ داخلی، نیروی کار ارزان قیمت، تسهیلات بانکی کم بهره و ده ها مزیت رقابتی دیگر چرا حاضر به رقابت در فضایی بین المللی نیستند؟


 
1-رنو KWID
قیمت: پنج هزار دلار 
برتری: 1-قدرت و تورک بالای پیشرانه  2-طراحی جذاب بدنه   3- مصرف کم سوخت 
ضعف: 1- ایمنی پایین 2-کیفیت پایین تودوزی 3-فضای محدود در ردیف عقب 
این روزها خانواده KWID رنو یکی از موفق‏ترین های کلاس هاچ‏بک‏های کوچک ارزان‏قیمت به شمار می‏آیند. طراحی این پلت‏فرم به صورت خاص برای کشورهای در حال توسعه صورت گرفته، کف خودرو از زمین 180 میلی‏متر ارتفاع دارد تا حرکت در مسیرهای ناهموار را تاب بیاورد. بدنه با طول 3679 میلی‏متر کشیده‏تر از رقباست که فاصله بین دو محوری در حدود 2450 میلی‏متر را برای آن فراهم آورده، نتیجه آن اتاقی جادار است که می‏تواند در مسافت‏های کوتاه تا 5 سرنشین را با خود جابه جا نماید. صندوق بارنیز با 300 لیتر گنجایش کافی به نظر می‏رسد. رنو وزن کوئید را کمتر از 670 کیلوگرم حفظ کرده که نقش مهمی در کاهش مصرف سوخت آن خواهد داشت. این خودرو در حال حاضر با دو نوع پیشرانه 3 سیلندر تنفس طبیعی به فروش می‏رسد. نمونه کوچک‏تر 799 سی‏سی حجم دارد و قادر است 54 اسب‏بخار نیرو و 72 نیوتن‏متر گشتاور تولید کند، پیشرانه 1 لیتری نیز به ترتیب 67 اسب‏بخار و 91 نیوتن‏متر تورک در اختیار راننده قرار می‏دهد. هردو پیشرانه در همراهی با گیربکس 5 دنده دستی برای پیمایش یکصد کیلومتر به کمتر از 5 لیتر سوخت نیاز خواهند داشت. 
 نکته جالب در مورد KWID صفحه نمایشگر لمسی 7 اینچی کنسول مرکزی است که در کنار نشانگرهای دیجیتال پشت فرمان، اتاقی مدرن برای آن به ارمغان آورده‏اند. این مدل به صورت استاندارد تنها به اربگ راننده مجهز است. در مدل پایه آن خبری از کولر نیست. رنو این مدل‏ها را با گارانتی دو ساله پنجاه هزار کیلومتری به فروش می‏رساند.

 
2-هیوندای Eon
قیمت: پنج هزار و صد دلار 
برتری: 1- سواری خوب  2- کیفیت بالای تودوزی 3- ظاهر زیبا  
ضعف:  1- کشش کم پیشرانه  2- صندوق کوچک  3- فرمان خشک 
غول خودروسازی کره نیز درست مانند رنو این مدل را به صورت خاص برای تولید در هندوستان توسعه داده و با سپردن بخش مهمی از زنجیره تأمین قطعات به شرکت‏های محلی موفق به کاهش هزینه‏ها و در نهایت قابل خرید کردن آن برای اقشار مختلف گشته است. ظاهر Eon  مشابه نسل‏های پیشین سازنده است و با اندازه‏ای حتی کوچک‏تر از i10 در رده هاچ‏بک‏های کلاس A و کوچک‏تر از آن قرار می‏گیرد. پیشرانه یک نمونه سه سیلندر خطی به حجم 814 سی‏سی است که می‏تواند تا 55 اسب‏بخار نیرو تولید کند و باگشتاور 75 نیوتن‏متری به سادگی از پس جثه کوچک‏ آن نیز برخواهد آمد. تفاوت‏ها بین مدل پایه تا نمونه‏های فول آپشن با پیشرانه یک‏لیتری قابل توجه هستند. اربگ بین یک تا دو عدد متغیر است و در صورت علاقه مشتری امکان اضافه کردن ABS  و شیشه‏های برقی نیز به آن وجود دارد. مصرف پایین مهم‏ترین برتری برتری Eon به رقبا است. صندوق عقب با 200 لیتر گنجایش ضعیف است. چرخ‏ها کوچک و 12 اینچی هستند که همین موضوع آن را در مسیرهای خاکی به دردسر خواهد انداخت.


3-Nissan Micra Active
قیمت: شش هزار و پانصد 
برتری: 1-ایمنی قابل قبول 2-طراحی هوشمندانه داخلی 
ضعف: 1-ظاهر قدیمی  2- مصرف سوخت متوسط 3-فاصله کف کوتاه 
نیسان نیز از همان فرمول سپردن کار به محلی ها برای پایین آوردن قیمت در شبه قاره استفاده کرده است. پیشرانه سه سیلندر آن با 1198 سی سی جزو حجیم های گروه است و با خروجی 68 اسب بخاری و گشتاور 104 نیوتن متری کشش و قدرت مناسبی برای جثه کوچک آن فراهم می آورد، هرچند مصرف 5.5 لیتر در هر یکصد کیلومتر به وسیله آن نیز بالاتر از میانگین گروه خواهد بود. چرخ ها 13 اینچی هستند و تعلیق در جلو از نوع مک فرسون و در عقب پیچشی است. در بخش ایمنی هم نیسان بالاتر از رقبا خواهد بود، دو اربگ برای سرنشینان جلو، ترمز ABS و فرمان قابل تنظیم جزو ویژگی های استاندارد آن هستند. ایموبلایزر نیز در این مدل به چشم می آید. گارانتی نیز دو ساله پنجاه هزار کیلومتری است. فضای صندوق با 211 لیتر بسیار محدود است. برف پاک کن و چراق های این مدل خودکار هستند. 


4-Maruti Suzuki Eeco
قیمت: پنج هزار و سیصد دلار 
برتری: 1-جادار 2-قیمت مناسب 3- امکان حمل تا 7 سرنشین 
ضعف: 1- ایمنی پایین 2- فقدان فرمان هیدرولیک 3-کیفیت پایین ساخت 
میکروون ها بازاری بسیار بزرگ را از جنوب شرق آسیا تا پاکستان به خود اختصاص داده اند و بخش مهمی از بار حمل و نقل این کشورها را به عنوان پلت فرم هایی کارآمد و انعطاف پذیر به دوش می کشند. همکاری ماروتی با سوزکی حدود سه دهه است که ادامه دارد و در این مدت دو مجموعه به فرمول خوبی برای همکاری با هم دست پیدا کرده اند و بخش مهمی از بازار اتومبیل های ارزان قیمت منطقه را به دست گرفته اند. میکروون Maruti Suzuki Eeco یکی از پرثمرترین میوه های این اتحاد است. پیشرانه 1200 سی سی آن می تواند تا 73 اسب نیرو تولیدکند و تورک نیز به سختی از مرز 100 نیوتن متر عبور خواهد کرد که برای وسیله ای با وزن حدود 900 کیلوگرم کافی خواهد بود. گیربکس دستی پنچ سرعته نیرو را به محور جلو انتقال می دهد.  درخشش اصلی فضای بار 400 لیتری آن است. کیفیت قطعات به کار رفته در کابین به هیچ وجه راضی کننده نیست، فرمان غیرهیدرولیک است و حتی اربگ راننده هم در آن وجود ندارد. از طراحی اینچنین فقیر از نظر آیرودینامیکی انتظار مصرف پایین تر از 8 لیتر در یکصدکیلومتر نداشته باشید. 

 
5-Datsun GO Plus
قیمت: هفت هزار و پانصد دلار 
برتری: 1- سه ردیف صندلی 2-فضای زیاد بار 3-کم مصرف 
ضعف: 1-ایمنی پایین 2-کیفیت مواد داخلی پایین 3-فرمان پذیری بد 
یک MPV  با سه ردیف صندلی که می تواند 7 سرنشین را در خود جای دهد و با فاصله محوری 2450 میلی متر فضای نسبتا مناسبی برای آنها فراهم می آورد مدل Go+ را تبدیل به گزینه های چشمگیر برای خانواده های بزرگ می کند. صندوق بار نیز 347 لیتر حجم دارد که کافی خواهد بود. البته کشیدن انتهای بدنه بر روی شاسی مدل Go مشکلات خودش را هم به همراه داشته که با محور جلو بودن این پلت فرم تشدید می شود. قدیمی ترها می دانند داتسون نام پیشین نیسان است و آنها باردیگر قصد دارند تا این نشان را در مدل های اقتصادی برای بازارهای درحال توسعه زنده کنند. پیشرانه یک نمونه 3 سیلندر 1200 سی سی است که با 68 اسب قدرت و کشش 104 نیوتن متری نباید انتظار چندانی از آن داشته باشید. داتسون Go پلاس امکانات رفاهی و ایمنی چندانی ندارد، خبری از کولر و اربگ در مدل پایه آن نیست.

 
OK
نام :
ایمیل :
دیدگاه :
آدرس ايميل شما:
آدرس ايميل گيرندگان:
هر یک از ایمیل ها را در یک سطر وارد نمایید، حداکثر ۲۰ آدرس