نسخه قابل چاپ ارسال به دوستان ذخیره
کد خبر: 20734
زمان انتشار: 02 خرداد 1398 08:59:00
در این اوضاع و احوال و با این قیمت گزاف داستر بخریم یا نه؟

تست رنو داستر تک دیفرانسیل

هرچند فلسفه تولید داستر، عرضه یک خودروی ارزان‏ قیمت بوده، اما این ماشین در کشورمان قیمتی گزاف پیدا کرده است. همین مسئله باعث می‏شود که تمایل و ترجیح بسیاری از خریداران به سمت خودروهای کارکرده کره‏ای و ژاپنی باشد، مگر اینکه علاقه آنها به نشان رنو و خودروی داستر به حدی باشد که در این محدوده قیمت، داستر را برگزینند.
تست رنو داستر تک دیفرانسیل

 مجله ماشین - سلمان امیدبخش / امروزه، خودروسازان به منظور کاهش هزینه ها بیش از هر زمان به یکدیگر نیازمند هستند و تبادل تکنولوژی، یکی از ساده ‏ترین و معمول‏ ترین این نیازهاست، مثل تعامل ب ‏ام ‏و و تویوتا یا مرسدس بنز و سانگ‏ یانگ. در برخی موارد نیز خودروسازان بزرگ اقدام به خرید سهام عمده کمپانی ‏های کوچک و یا در حال ورشکستگی می‏کنند. در اواخر دهه 1990، هنگامی که مسئولین ارشد رنو از کشور رومانی و کمپانی داچیا بازدید می‏کردند، از فروش بالای خودروهای زمخت روسی (لادا) شگفت ‏زده شدند و بنابراین، پروژه خرید داچیا و توسعه خودروهای کوچک و اقتصادی برای کشورهای اروپای شرقی، کلید خورد. تکنولوژی رنو به کمک داچیا آمد تا در مدت زمان کوتاهی به قهرمان کوچک اروپا بدل شود. پس از موفقیت لوگان (تندر 90) که در کشور ما نیز از محبوبیت قابل توجهی برخوردار است، رنو و داچیا نخستین کراس‏اوور خود با نام داستر را عرضه کردند که معرفی و حضور آن در کشور رومانی با قیمت مناسب و ارزان، عملاً غوغا به پا کرد! پس از آن داستر در کشورهای مختلفی همچون هند، روسیه و الجزایر تولید شد و به سرعت طرفداران خاص خود را پیدا کرد. :

 

نمونه مفهومی و طراحی بدنه

داستر، برای نخستین‏ بار در سال 2009 و در نمایشگاه ژنو معرفی شد و سپس به ‏عنوان مدل 2011 به بازارهای جهانی راه پیدا کرد. البته طراحی نمونه مفهومی و آنچه که سرانجام به تولید رسید، تفاوتی از زمین تا آسمان دارند، اما نمونه تولیدی هرچه هست، به‏عنوان الگویی از یک خودروی اقتصادی و مناسب خانواده و جوانان به حساب می‏آید.

مجموعه چراغ‏های جلو زیبا و شیک بوده و دو نوار نقره ‏ای، آنها را به لوگوی نسبتاً بزرگ رنو متصل می‏کنند. سپر جلو ساده طراحی شده و در هماهنگی کامل با سایر قسمت‏های بدنه است. حجم‏ پردازی و پُف متناسب روی گلگیرها و بدنه، اصولی و کاربردی طراحی به ‏نظر می‏رسند. طراحی قسمت عقب، ساده بوده و با کلیت بدنه تناسب دارد.

در کل، داستر از شلوغی‏های خودروسازان کره ‏ای و کپی‏ برداری‏ های نامنظم چینی ‏ها به‏دور بوده و دارای طراحی حساب شده در بدنه و کابین است، به‏ طوری‏ که با دیدن آن ظاهر هیچ خودروی دیگری در کلاس کراس‏ اوور به ذهنتان خطور نخواهد کرد.

 

طراحی داخلی

با ورود به کابین، اولین نکته‏ ای که جلب توجه می ‏کند، شباهت غیر قابل انکار فضای داخلی به تندر 90 است، البته فضا و ادوات داخلی داستر بر اساس مدل فیس ‏لیفت شده لوگان (2008) شکل گرفته و با انواع موجود در ایران، تفاوت‏ هایی دارد. به‏ عنوان مثال، کلیدها زمختی خاص لوگان ما را نداشته و نشان‏دهنده ‏های پشت فرمان، نسبت به قبل از طرح و گرافیکی بهتری سود می‏برند.

دسترسی به ادوات به‏ راحتی انجام می‏ پذیرد و کنسول میانی در نهایت سادگی طراحی شده است. صندلی‏ ها راحتی مناسبی داشته و ترکیب رنگ خاکستری با دوخت قرمز در حاشیه آنها، جلوه‏ای خاص به داخل داستر بخشیده‏اند. همین نوع دوخت قرمز را نیز در دور فرمان و کف‏ پایی‏ های این خودروی دورگه شاهد هستید که باعث شده از آن حالت یکنواختی فرمان‏های موجود در مگان و لوگان، فاصله بگیرد. البته یک مورد شما را کاملاً به یاد مگان می ‏اندازد و آن هم اهرم تعویض دنده بزرگ است!

در کنار فرمان، کلیدی برای کنترل سیستم صوتی تعبیه شده و تنظیم زاویه و بلندای فرمان، به‏ صورت مکانیکی (دستی) انجام می‏پذیرد. در کل، نقص خاصی در داخل داستر قابل مشاهده نیست، اما عدم وجود زیر آرنجی از موارد قابل تأمل است. ردیف عقب نیز جادار بوده و صندلی‏ ها با وجود حالت نیمکت‏ مانند، راحت و نرم هستند. صندوق عقب داستر، گنجایش مناسبی داشته که برای قرار دادن اسباب و انجام یک مسافرت خانوادگی، کافی به‏ نظر می‏ رسد، ضمن آنکه درصورت نیاز به فضای بار بیشتر، صندلی‏های عقب نیز قابلیت تاشوندگی دارند.

 

موتور و گیربکس

هرچند رنو داستر با پیشرانه ‏های متنوع دیزلی و بنزینی در سایر کشورهای مورد عرضه قابل خریداری است، اما در کشورمان شرکت واردکننده تنها به واردات نمونه 4 سیلندر 2 لیتری آن بسنده کرده که همان پیشرانه نام‏ آشنای مگان با کد F4R و قدرت 135 اسب‏بخار، در کنار میزان گشتاور 195 نیوتن‏متر است.

مدل مورد آزمایش، دارای گیربکس اتوماتیک 4 سرعته بوده که قدرت را به چرخ‏های جلو انتقال می‏دهد و برآیند آن امکان ثبت شتاب صفر تا 100 کیلومتر بر ساعت در 8/10 ثانیه و توانایی دستیابی به حداکثر سرعت 178 کیلومتر بر ساعت خواهد بود. از آنجا که مصرف بنزین به یکی از دغدغه ‏های خریداران خودرو (نه‏ تنها در ایران بلکه در تمام دنیا) تبدیل شده، داستر با میانگین مصرفی معادل 8 لیتر به ازای هر 100 کیلومتر پیمایش، خودروی ایده‏آلی برای استفاده روزمره به حساب می‏آید.

 

تجربه رانندگی

ورود به داستر و نشستن پشت فرمان به ‏راحتی انجام می‏گیرد. نگارنده، با توجه به اینکه یک دستگاه خودروی تندر 90 را در اختیار دارم، به محض نشستن پشت فرمان و مروری مختصر، به آسانی با داستر اُنس گرفتم. صندلی ‏ها راحت هستند و فرمان به‏ راحتی در دستان شما جای می‏ گیرد. با به حرکت در آوردن پیشرانه، صدایی بم و جذاب، ولی خفیف به گوش می‏رسد.

گیربکس به آرامی در حالت درایو قرار گرفته و حرکت را به نرمی آغاز می‏کنیم. پس از مدتی رانندگی با داستر، شیفته استایل و حس و حال خاص آن خواهید شد. دید به اطراف این ماشین خوب است و آینه ‏ها اطلاعات مناسبی از محیط پیرامون خودرو به شما می‏ دهند. دور زدن در کوچه‏ ها و معابر تنگ و باریک با داستر راحت است و شما را به زحمت نمی‏ اندازد، هرچند با توجه به گلگیرهای نسبتاً پهن، باید کمی مراقب باشید.

دید عقب خودرو مناسب بوده و پارک کردن با آن راحت است، به ‏طوری‏که شما را در ترافیک شهری دچار دردسر نمی‏ کند. البته در این بین، عدم وجود سنسور پارک از نقاط ضعف داستر به حساب می ‏آید. از جمله مواردی که باید به آن اشاره کرد، یکی در رابطه با گیربگس و عکس‏ العمل ‏های آن است. مگان از همین گیربکس سود برده و خودرویی کند نشان می‏ دهد، اما این قضیه در مورد داستر به هیچ وجه صدق نمی‏کند. خودرو به ‏راحتی و خیلی سریع شتاب گرفته و سریع رفتن با آن نیز آسان و لذت‏بخش است. در ضمن، با وجود قرار روشن بودن سیستم تهویه و قرار داشتن آن در حداکثر درجه خنک‏ کنندگی، هیچ افتی در توان پیشرانه مشاهده نشد.

سیستم تعلیق داستر، نه خیلی نرم است که به خودرو حرکات گهواره ‏ای بدهد و نه آنقدر خشک که باعث نارضایتی سرنشینان شود. این سامانه، در عبور از سرعت‏ گیرها و دست‏ اندازها، نرم عمل می‏ کند و در مانورها پایداری قابل‏ قبولی دارد. در سیستم ترمز داستر نقصی مشاهده نمی‏شود، اما آنچه که واضح بوده نیاز به فشار بیشتر برای توقف خودروست. ترمزها در جلو دیسکی خنک شونده و در عقب از نوع کاسه ‏ای هستند و به‏ وسیله سامانه ضد بلوکه (ABS)، حمایت می‏شوند.

 

سخن پایانی

به‏ طور کلی، داستر نمونه‏ ای متعادل از یک کراس ‏اوور جمع‏ و‏جور شهری است. طراحی اصولی و کاربردی بدنه، فضای داخلی مناسب و راحت، توان قابل‏ قبول پیشرانه و هماهنگی درخور توجه آن با گیربکس، به‏ همراه قابلیت ‏های حرکتی و پایداری نسبتاً خوب، از داستر یک خودروی ایده ‏آل ساخته ‏اند. در این میان، حس و حال رانندگی با این ماشین نیز جالب بوده، زیرا به هیچ عنوان شبیه دیگر خودروها در این کلاس نیست و شما همیشه از راندن آن خشنود خواهید بود و تمایل پیدا خواهید کرد، مدل دو دیفرانسیل آن را با گیربکس 6 سرعته غیر خودکار نیز برانید.

هرچند فلسفه تولید داستر، عرضه یک خودروی ارزان‏قیمت بوده، اما این ماشین در کشورمان قیمتی گزاف پیدا کرده است. همین مسئله باعث می‏شود که تمایل و ترجیح بسیاری از خریداران به سمت خودروهای کارکرده کره‏ای و ژاپنی باشد، مگر اینکه علاقه آنها به نشان رنو و خودروی داستر به حدی باشد که با توجه به تمامی خودروهای صفر کیلومتر و کارکرده در این محدوده قیمت، داستر را برگزینند.

در خاتمه، از مالک اتومبیل، به جهت همکاری با گروه آزمایش «مجله ماشین»، تشکر می ‏کنیم.

 

سایرمشخصات داستر تک دیفرانسیل

پیشرانه: 4 سیلندر خطی 16 سوپاپه تنفس طبیعی  DOHC

حجم موتور (سیسی): 1998

نسبت تراکم: 11 به یک

قدرت (اسب بخار/دور بر دقیقه): 5500/135

گشتاور (نیوتن متر/دور بر دقیقه): 3750/195

جعبه دنده: 4 سرعته تیپ‏ترونیک

شتاب اولیه (ثانیه): 8/10

حداکثر سرعت (کیلومتر بر ساعت): 178

وزن خالص (کیلوگرم): 1205

طول/عرض/ارتفاع (میلی‏متر): 1630/1820/4310

فاصله بین دو محور (میلی‏متر): 2673

محور محرک: جلو

ابعاد رینگ و تایر: 16R 65/215

حجم مخزن سوخت (لیتر): 50

میانگین مصرف سوخت در 100 کیلومتر (لیتر): 8

تصاویر
OK
نام :
ایمیل :
دیدگاه :
آدرس ايميل شما:
آدرس ايميل گيرندگان:
هر یک از ایمیل ها را در یک سطر وارد نمایید، حداکثر ۲۰ آدرس