نسخه قابل چاپ ارسال به دوستان ذخیره
کد خبر: 21708
زمان انتشار: 03 تیر 1399 11:48:00
معرفی موتور‏سیکلت‏ های کلاسیک موجود در کشور

هارلی دیویدسون FLH 1200 Electra Glide مدل 1975

تلقی بسیاری ایرانیان از موتور‏سیکلت، وسیله ‏ای ارزان‏ قیمت برای حمل‏ و‏نقل بوده که باید گفت این سطحی ‏ترین برداشت از این وسیله است. چه بسا در طول تاریخ، موتورسیکلت‏ هایی تولید شده‏ اند که به لحاظ قیمت، در ردیف اتومبیل‏ های لوکس زمان خود قرار می‏ گرفته‏ اند.
هارلی دیویدسون FLH 1200 Electra Glide مدل 1975

 تلقی بسیاری ایرانیان از موتور‏سیکلت، وسیله ‏ای ارزان ‏قیمت برای حمل‏ و‏نقل بوده که باید گفت این سطحی ‏ترین برداشت از این وسیله است. چه بسا در طول تاریخ، موتورسیکلت‏ هایی تولید شده‏ اند که به لحاظ قیمت، در ردیف اتومبیل‏ های لوکس زمان خود قرار می‏گرفته‏ اند. موتور‏سیکلت همانند اتومبیل، برای خود دنیایی دارد که شناخت آن جذابیت‏ های زیادی خواهد داشت. اگرچه «مجله ماشین» سال‏ها پیش اقدام به معرفی تخصصی اتومبیل‏های کلاسیک ایران کرد ولی به نظر می‏رسد که موتورسیکلت کمی مورد بی‏ مهری واقع شده.

مجله ماشین / شرکت مشهور «هارلی‏ دیویدسون» در سال 1903 توسط آقای «هارلی» و برادران «دیویدسون» تأسیس شد و اولین موتورسیکلت تولیدی آن، معادل 116 سی‏سی حجم داشت. پس از این محصول، آنها به طراحی و ساخت موتور‏سیکلت‏ های جدید اقدام کردند. در سال 1905 اولین آگهی تبلیغاتی این شرکت در نشریه‏ ای مرتبط با حمل و نقل منتشر شد، همان سال، اولین نمایندگی کارگاه هارلی دیویدسون در «شیکاگو» گشایش یافت و توانست سه دستگاه از تولیدات آنها را به فروش برساند. یک سال بعد، مسئولین شرکت، اولین کارخانه خود را تأسیس کردند و توانستند حدود 50 دستگاه موتورسیکلت تولید کنند که همه آنها موتوری 440 سی‏سی داشتند. در طول جنگ جهانی اول که آمریکا نیز به صورتی به آن وارد شد، هارلی‏دیودسون طی قراردادی با دولت، وظیفه تأمین موتور‏هایی برای مصارف نظامی را بر عهده گرفت و بدین‏صورت تا انتهای جنگ، 15 هزار دستگاه هارلی به ارتش ایالات متحده تحویل شد. 
 
در سال 1920 این شرکت مشهورترین کارخانه تولید موتورسیکلت در سراسر جهان بود و در 67 کشور نمایندگی داشت. آنها نوآوری باک سوخت قطره‏ای شکل را نیز برای اولین‏بار به دنیا معرفی کردند. ورود به دهه 30 میلادی مصادف بود با رکود شدید اقتصادی آمریکا، به صورتی که تولید شرکت از 21 هزار دستگاه به 3700 دستگاه کاهش یافت. مسئولین، برای بقا ناچار به تولید موتورهای صنعتی و موتورسیکلت‏ های سه چرخ مخصوص تحویل کالا شدند. اقدام بعدی، آغاز تولید مدل VL در ژاپن بود و در همین زمان، برادران «رفعت» توانستند امتیاز نمایندگی هارلی را برای کشور ایران به دست آورند. آنها مدل VLD معمولی و با سایدکار را انتخاب کردند که پیشرانه‏ای 2 سیلندر به حجم 1213 سی‏سی داشت. هارلی در کشورمان در رقابت با موتورسیکلت ‏های ب‏ام‏و توانست پیروز شود و به ارتش ایران نیز راه پیدا کرد. شروع جنگ جهانی دوم در حکم موهبتی برای هارلی دیویدسون بود زیرا تولید آنها برای مصارف نظامی چندین برابر شد. ارتش ایالات متحده حتی از کمپانی درخواست مدلی شبیه به ب‏ام‏و R71 کرد و مهندسان هارلی نیز، تنها راه را کپی کردن از پیشرانه ب ‏ام‏ و یافتند و بدین‏ صورت مدل XA عرضه شد. البته تعداد هزار دستگاه از این مدل به تولید رسید و با تغییر سیاست‏ های سیاست‏گذاران ارتش و تغییر دید آنها به استفاده از جیپ ‏های چند منظوره به جای موتور‏سیکلت، پروژه مختومه اعلام شد. پس از جنگ نیز هارلی دیویدسون مسیر پر فراز و نشیب خود را ادامه داد تا امروز بتواند به ‏عنوان یکی از پر افتخارترین کارخانجات موتورسیکلت ‏سازی مطرح باشد.
 
اکنون یکی از شاهکارهای هارلی مقابل من قرار دارد. اولین برداشتم از این پدیده، ابعاد بزرگ آن است، البته طراحی کلاسیک را هم باید به این نکته اضافه کرد. گلگیر جلو بسیار زیباست و روی آن عبارت Electra Glide دیده می‏شود. ابعاد تایر‏ها 16-10/5 بوده و در نمای جانبی، موتور نمایان است. پیشرانه این موتور‏سیکلت 2 سیلندر خورجینی 4 زمانه با زاویه 45 درجه به حجم 1206 سی‏سی و قدرت 60 اسب‏ بخار در 5150 دور در دقیقه با دو سوپاپ در هر سیلندر بوده که توسط هوا خنک می‏شود. هوا خنک بودن سیلندرها از نمای ظاهری کرکره‏ای آنها مشخص است. انتقال نیرو به چرخ عقب به وسیله زنجیر انجام می‏شود، دو لوله اگزوز کرومی نیز از سیلندرها خارج شده و از دو سوی بدنه به سمت انتها می‏رسند.
زین، بسیار بزرگ بوده که طراحی آن با کل محصول در تناسب کامل است. زیر زین هم محفظه روغن با نشان دهنده فشار روغن دیده می‏شود. البته مدل ما دارای یکی از بالاترین فهرست اقلام سفارشی بوده که نمای آن را دگرگون کرده است. در دو سوی چرخ عقب، دو جعبه مخصوص قرار دادن بار وجود دارد که اطراف آن، میله ‏های محافظ نصب شده ‏اند. گلگیر عقب، از بالا باز می‏شود که برای تعویض تایر در زمان پنچری کاربرد دارد. در بالای چراغ عقب، پلاک اصلی نصب شده و پشت آن، دزدگیر کوچکی نصب شده است. ترمزها در جلو و عقب از نوع دیسکی هستند.
 
زمانی که روی زین قرار می‏گیرید، یک‏ درجه کیلومتر شمار بزرگ را روی باک خوش فرم آن می‏بینید. در دو سوی این مدل دو در باک بنزین دیده می‏شود، بدین معنا که این FLH دارای دو باک جداست که البته از داخل به هم ارتباط دارند. سایر دکمه ‏ها نیز به صورت کاملاً ساده در زیر نشان‏ دهنده اصلی دیده می‏شوند. 
هارلی مورد آزمایش به سری FL تعلق دارد که اولین‏بار در سال 1941 معرفی شد و مدلی مدرن با شاسی بزرگ بود. البته این شاسی جدید نبود و از مدل‏ های موجود هارلی به عاریت گرفته شده بود. در 1949 مدل جدید این سری به نام Hydra-Glide با موتور نو به بازار آمد. نام Hydra-Glide از کمک فنرهای هیدرولیک آن گرفته شده بود. در 1953 پنجاهمین سالگرد تأسیس کمپانی با عرضه مدلی خاص که با رنگ‏ های خاص و نشان مخصوص تزئین شده بود، گرامی داشته شد. شاسی کاملاً نو در سال 1958 و با نام Duo-Glide معرفی گردید. این مدل جدید نام خود را از سیستم تعلیق عقب دوگانه (Duo به معنی دوگانه است) گرفته بود، سرانجام در سال 1965 مدل جدید FL با استفاده از استارترهای الکتریکی عرضه شد و به همین مناسبت Electra-Glide نام گرفت که مدل آزمایشی جزء آن سری بود. 
موتورسیکلت‏ ها به سه کلاس مختلف تقسیم می‏شوند: خیابانی، خارج جاده‏ای و دو منظوره. خیابانی ‏ها به چند زیر گروه تقسیم می‏شوند: گروه اول موتورهای اسپرت هستند که برای سرعت، شتاب، ترمز سریع و عبور از پیچ ‏ها با حداکثر سرعت ساخته شده‏ اند. گروه دوم به اسکوتر موسوم هستند. مدل Vespa از شناخته شده‏ترین نام‏های این گروه است. خصوصیت عمده آنها این بوده که راننده می‏تواند پاهای خود را روی بخش میانی شاسی قرار دهد، زیرا شاسی آنها فاقد بخش میانی بالایی است و در عوض، در پائین بخشی پله‏ای را پدید می‏آورد. گروه بعدی Moped یا همان موتور گازی‏های خودمان هستند که به دوچرخه ‏های پدالی قرابت خانوادگی دارند. این گروه موتور‏هایی بوده که برای مصارف شهری، بسیار اقتصادی هستند. اما یکی از پر لذت‏ترین گروه موتورسیکلت‏ های خیابانی سری‏ کروزر (Cruiser) بوده که بر اساس الگوی اجداد آمریکایی خود در دهه‏ های 30 تا 50 میلادی تولید می‏گردند. از پیشتازان این سبک طراحی را می‏توان Harley Davidson، Indian و Henderson دانست.
 
سبک رانندگی در‏ کروزر‏ها عموماً به صورت دست‏ها بالا و پاها به سمت جلو است، البته این طرز رانندگی به تدریج در طول زمان تغییراتی داشته و مخصوصاً با آغاز عرضه کروزر‏های ژاپنی، سبک نشستن عادی‏تری پیدا کرده‏اند. 
در کشور ما استفاده از موتور‏سیکلت، سبک متفاوتی نسبت به سایر کشورها دارد که شاید طاعون CG125 و همنوعان آن را بتوان علت اصلی این موضوع دانست! در کشورهای دیگر موتور‏سیکلت ‏های روزآمد، با قیمت مناسب در دسترس هستند و بسیاری، برای فرار از ترافیک شهرها از این وسیله استفاده می‏کنند ولی متأسفانه موتور در ایران، این وسیله وجهه نامناسبی یافته است. البته در سال‏های اخیر بسیاری از علاقمندان به استفاده از موتورسیکلت‏ های خارج جاده‏ای روی آورده‏ اند و به این ورزش مفرح در روزهای آخر هفته اقدام می‏کنند، اما متأسفانه موتورهای کروزر به دلیل حجم بالا و ممنوعیت واردات فراموش شده‏ اند و فقط عده کمی با نگهداری برخی نمونه ‏های کلاسیک آنها، سعی می‏کنند این سبک سواری را زنده نگاه دارند. این در حالی است که در کشورهای مختلف جهان، کلوپ ‏های مختلفی برای دارندگان این موتورها تأسیس شده و هر از چندگاهی، گردهمایی ‏هایی را ترتیب می‏دهند. یکی از مهم‏ترین این مناسبت‏ها، روزهای ملی کشورها بوده که گروه‏های چند صد نفری همگی با هارلی یا سایر برندها، به سفری یک روزه اقدام می‏کنند و در برخی مکان‏های ملی، گرد هم می‏آیند. این اقدام هم جنبه تفریح دارد و هم حس میهن پرستی افراد را تقویت می‏کند. 
 
در پایان لازم است از جناب آقای «رضا صفاری» که موتور‏سیکلت خود را در اختیار «مجله ماشین» قرار دادند تشکر و قدر‏دانی شود و از کلیه دوستانی که مالک خودروها و یا موتورسیکلت‏های کلاسیک هستند، درخواست می‏گردد در صورت تمایل به معرفی وسیله خود در این بخش، با دفتر «مجله ماشین» تماس حاصل فرمایند. 

نوشته و عکس: مهندس برزو سپاسی

 
تصاویر
OK
نام :
ایمیل :
دیدگاه :
آدرس ايميل شما:
آدرس ايميل گيرندگان:
هر یک از ایمیل ها را در یک سطر وارد نمایید، حداکثر ۲۰ آدرس