۱۰ مدل کلاسیک دوج که شایسته تولد دوباره هستند
فهرست مطالب:
به گزارش مجله ماشین، برند دوج (Dodge)، با تاریخی بیش از ۱۰۰ سال، یکی از ریشهدارترین نامها در صنعت خودروسازی آمریکاست. این برند توسط دو برادر پایهگذاری شد و در ابتدا، تأمینکننده قطعات اصلی مانند موتور و گیربکس برای خودروسازان بزرگ بود. برادران دوج در سال ۱۹۱۵ تولید خودروهای خود را آغاز کردند و در همان پنج سال اول، به یکی از پرفروشترین برندهای آمریکا تبدیل شدند.
اگرچه دوج امروز تنها مدلهای معدودی را در سبد محصولات خود دارد، اما در طول تاریخ، خودروهای نمادین و محبوبی تولید کرده که تأثیر ماندگاری بر دنیای رانندگی گذاشتهاند. مدلهای زیر به دلایلی چون محبوبیت بالا در دوران خود، ویژگیهای نوآورانه یا طراحی متمایز که آنها را از رقبا جدا میکرد، شایسته بازگشت به خط تولید هستند.
ماسِلکارها و سدانهای افسانهای
۱. دوج کورونت (Dodge Coronet)
کورونت که شاید مقدمهای برای ماسلکارهای نمادین دوج باشد، اولین بار در سال ۱۹۴۹ بهعنوان یک سدان فولسایز (اندازه بزرگ) با امکانات سطح بالا معرفی شد. این خودرو در طول شش نسل تولید شد و تولید آن در سال ۱۹۷۶ متوقف گشت. مدل ۱۹۵۴ کورونت یکی از اولین دوجهایی بود که با گیربکس اتوماتیک دو سرعته کرایسلر (TorqueFlite) عرضه شد. مدل ۱۹۴۹ با یک موتور شش سیلندر خطی ۳.۸ لیتری، ۱۰۳ اسب بخار قدرت داشت، اما نسخههای بعدی با موتورهای قویتر، از جمله موتور ۳.۹ لیتری HEMI، توانستند رکوردهای سرعت متعددی را در دشتهای نمکی بانیویل ثبت کنند. دوج میتواند کورونت جدید را با بدنهای مدرن، فناوریهای بهروز و ایمنی بالا، در عین حفظ سبک کلاسیک و استفاده از پیشرانههای مدرن، به بازار سدانهای اسپرت بازگرداند.
۲. دوج سوپر بی (Dodge Super Bee)
سوپر بی، با الهام از کورونت و بهعنوان رقیبی ارزانقیمت برای پلیموث رود رانر، یک ماسلکار با عمر کوتاه بود. تولید آن در سال ۱۹۶۸ آغاز و در سال ۱۹۷۱ پایان یافت. موفقترین سال برای سوپر بی، ۱۹۶۹ بود که ۲۷,۸۰۶ دستگاه از آن به فروش رسید. در ابتدا با موتور V8 چهار کاربراتوره (۳۳۵ اسب بخار و ۵۷۶ نیوتنمتر گشتاور) عرضه شد و امکان سفارش موتور قدرتمند ۴۲۶ HEMI با ۴۲۵ اسب بخار و ۶۶۴ نیوتنمتر گشتاور نیز وجود داشت. بازطراحی سال ۱۹۷۰ با جلوپنجره دوتکه که به “بالهای زنبور عسل” (Bumble Bee Wings) معروف شد، هرچند در آن زمان مورد استقبال قرار نگرفت، اما امروز میتواند یک امضای بصری منحصربهفرد در بازار یکنواخت خودروهای امروزی باشد. سوپر بی میتواند جایگزین موفقی برای چلنجر باشد.
۳. دوج دارت (Dodge Dart)
دارت یک سدان محبوب و پرفروش در دهه ۶۰ و ۷۰ میلادی بود که از سال ۱۹۶۰ تا ۱۹۷۶ در قالبهای مختلف از جمله کوپه، سدان، کروک و استیشن واگن تولید میشد. دوج در سال ۲۰۱۳ نام دارت را روی یک سدان اسپرت کوچکتر که بر اساس آلفارومئو طراحی شده بود، احیا کرد. این مدل برای آوردن طراحی ایتالیایی و بهرهوری اروپایی به بازار آمریکا معرفی شد، اما با تغییر سلیقه مصرفکنندگان به سمت شاسیبلندها، تولید آن در سال ۲۰۱۶ متوقف شد. ترکیب جذابیت ماسلکارهای قدیمی دارت با یک پیشرانه مدرن هیبریدی یا V6 Pentastar میتواند دارت را به یک سدان اسپرت و اقتصادی جذاب تبدیل کند.
اسپرت و آفرودرهای پرطرفدار
۴. دوج وایپر (Dodge Viper)
وایپر یک خودروی اسپرت افسانهای است که برای رقابت با شورولت کوروت ساخته شد و با قدرت باورنکردنی و صدای عمیق و غرندهاش شناخته میشود. تولید آن از سال ۱۹۹۱ آغاز و در سال ۲۰۱۷ متوقف شد. وایپر در ابتدا بدون تجهیزات کمکی الکترونیکی مانند کنترل پایداری عرضه میشد. بلوک موتور V10 تنفس طبیعی آن (که با همکاری لامبورگینی توسعه یافت) تا ۴۰۰ اسب بخار قدرت و ۶۱۰ نیوتنمتر گشتاور تولید میکرد. دوج نتوانست هزینه لازم برای انطباق این مدل با استانداردهای ایمنی جدید، بهویژه افزودن ایربگهای پردهای را توجیه کند. وایپر یکی از محبوبترین خودروهای اسپرت است و اگر دوج بتواند با رعایت استانداردهای ایمنی روز، آن را احیا کند، قطعاً موفقیت آنی خواهد بود.
۵. دوج چارجر دیتونا (Dodge Charger Daytona)
دیتونا ۱۹۶۹ یک افسانه مسابقهای است که تنها برای یک سال و به تعداد تقریبی ۵۰۰ دستگاه تولید شد تا سهمیه دوج برای شرکت در مسابقات نسکار تأمین شود. این خودرو به دلیل طراحی خاصش ساخته شد: یک باله عقب عظیم ۲۳ اینچی و دماغه مخروطی با ضریب درگ پایین که برای مسابقه بهینهسازی شده بود و به آن اجازه داد تا به اولین خودروی نسکار با سرعت ۲۰۰ مایل بر ساعت (حدود ۳۲۲ کیلومتر بر ساعت) تبدیل شود. این ماسلکار با موتور V8 ۷.۲ لیتری ۳۹۰ اسب بخاری عرضه شد و امکان سفارش موتور ۷.۰ لیتری HEMI V8 با ۴۲۵ اسب بخار نیز وجود داشت. اگر دوج یک مدل مدرن و آیرودینامیک از دیتونا بسازد و ظاهر متمایز (دماغه کشیده و باله چشمنواز) آن را حفظ کند، میتواند برای علاقهمندان به سرعت و طراحیهای متفاوت بسیار جذاب باشد.
۶. دوج رمچارجر (Dodge Ramcharger)
رمچارجر یک آفرودر دوکابینه سرسخت بود که در سال ۱۹۷۴ برای رقابت با فورد برونکو و شورولت بلیزر وارد بازار شد. این خودرو اساساً یک پیکاپ با یک اتاق پوشیده بود که در نسلهای اولیه سقف آن قابل باز شدن بود و تجربهای نزدیک به طبیعت را فراهم میکرد. در ابتدا فقط با سیستم چهار چرخ محرک (4WD) عرضه شد، اما بعدها امکان انتخاب دیفرانسیل عقب نیز فراهم شد. مدل ۱۹۷۴ با موتور قدرتمند V8 ۷.۲ لیتری ۲۳۵ اسب بخار قدرت داشت. با توجه به احیای موفقیتآمیز برونکو توسط فورد و بلیزر توسط شورولت، رمچارجر نیز کاملاً شایسته بازگشت بهعنوان یک شاسیبلند آفرودر با ظاهری خشن و کلاسیک است.
تأثیرگذاران و خودروهای کاربری خاص
۷. دوج موناکو (Dodge Monaco)
موناکو یک سدان فولسایز لوکس و شیک بود که از سال ۱۹۶۵ تا ۱۹۷۸ تولید میشد و سعی داشت قدرت دوج را با لوکس بودن کادیلاک ترکیب کند. این خودرو علاوه بر فضای جادار، با امکاناتی مانند کنسول مرکزی سراسری با محل استراحت دست و فضای ذخیرهسازی، و تزئینات داخلی با طرح حصیر حصیری (Rattan Wicker) خودنمایی میکرد. نام موناکو، نماد ظرافت و پیچیدگی است. دوج میتواند این خودرو را بهعنوان یک سدان لوکس مدرن احیا کند تا شکاف موجود بین شاسیبلندها و خودروهای اقتصادی کوچک را پر کند.
۸. دوج پولارا (Dodge Polara)
پولارا برای ۱۳ سال (۱۹۶۰ تا ۱۹۷۳) تقریباً مدل برتر دوج محسوب میشد و ترکیبی ایدهآل از تجمل شخصی و قدرت V8 را ارائه میداد. اولین نسخه آن دارای بالههای عقب بسیار جذاب با الهام از جتها و چراغهای گرد بالای جلوپنجره بود. این مدل در سال ۱۹۶۹ با فروش نزدیک به ۱۲۰ هزار دستگاه، بالاترین حجم فروش خود را تجربه کرد. پولارا به دلیل جذابیت برای طیف گستردهای از مصرفکنندگان، شایسته فرصتی دیگر است. دوج میتواند با بازگرداندن عناصر طراحی جتمانند، یک سدان قدرتمند V8 و ویژگیهای نوآورانه در داخل کابین، پولارا را به یک بیانیه رانندگی تبدیل کند.
۹. دوج ون A100 (Dodge A100 Van)
ون A100 (که نسخه وانت آن نیز عرضه میشد)، یک نماد فرهنگی از دهه ۶۰ میلادی است که در سال ۱۹۶۴ برای رقابت با ونهای فورد، شورولت و فولکسواگن تولید شد. این ون به دلیل ظاهر متمایزش (موتور آن در کابین بین راننده و سرنشین قرار داشت) در سریالها و فیلمهای متعددی مانند “آن نمایش دهه هفتادی” و “بتمن” دیده میشد. A100 به دلیل سادگی، کاربری بالا و قابلیت شخصیسازی آسان، بسیار محبوب بود. با توجه به احیای موفقیتآمیز میکروباس (Microbus) فولکسواگن در قالب یک خودروی برقی (EV)، دوج نیز میتواند A100 را با حفظ سبک کلاسیک و استفاده از پیشرانه برقی بهعنوان یک ون کار یا تفریحی مدرن احیا کند.
۱۰. دوج رمپیج (Dodge Rampage)
رمپیج یک خودروی کاربری خاص بود که به آن “یوت” (Ute) گفته میشود؛ یعنی خودرویی که از جلو شبیه به سواری و از عقب شبیه به وانت است (مانند سوبارو باجا). این مدل تنها از سال ۱۹۸۲ تا ۱۹۸۴ تولید شد. رمپیج با موتور ۲.۲ لیتری چهار سیلندر و دیفرانسیل جلو، قدرت بالایی نداشت (۸۴ تا ۹۶ اسب بخار)، اما قابلیت حمل بار تا ۵۲۰ کیلوگرم را فراهم میکرد. بزرگترین نقطه قوت آن، مصرف سوخت استثنایی (حدود ۱۱ تا ۸ لیتر در هر ۱۰۰ کیلومتر) بود. در دنیای امروز که خودروهای کاربری با مصرف سوخت بهینه محبوب هستند، رمپیج میتواند با افزایش فضای سرنشینان و افزودن یک گیربکس مدرن، دوباره به یک مدل محبوب برای استفاده روزمره و کار تبدیل شود.
