واکاوی فنی سیستم پدافند لیزری Locust

به گزارش مجله ماشین، با گسترش روزافزون به‌کارگیری ریزپرنده‌ها و سیستم‌های هدایت‌پذیر از دور (UAS) در حریم هوایی شهری و مناطق حساس، چالش تفکیک میان پهپادهای تفریحی و تهدیدات احتمالی برای زیرساخت‌ها به یک مسئله استراتژیک در مهندسی پدافند غیرعامل تبدیل شده است. در این راستا، شرکت AeroVironment با همکاری نهادهای رگولاتوری هوانوردی، از پیشرفته‌ترین فوتونیک‌های نظامی در قالب سیستم Locust برای حفاظت از کریدورهای هوایی رونمایی کرده است.

سیستم Locust (ملخ) فراتر از یک سلاح سنتی، یک پکیج یکپارچه از اپتیک پیشرفته و محاسبات لبه (Edge Computing) است. این سیستم که پیش‌تر در قالب پروژه‌های PHEL (لیزر پرانرژی پالت‌بندی‌شده) آزمایش شده بود، اکنون در نسخه Locust X3 به بلوغ عملیاتی رسیده است.

۱. واحد تولید توان و گسیل پرتو:

این سیستم از یک نوسان‌ساز لیزری با توان خروجی ۲۰ تا ۳۵ کیلووات بهره می‌برد. این سطح از انرژی برای خنثی‌سازی پهپادهای کلاس ۱، ۲ و ۳ (وزن ۹ تا ۶۰۰ کیلوگرم) بهینه شده است. نکته کلیدی، بهره‌گیری از Modular Beam Director است؛ این قطعه وظیفه شکل‌دهی به باریکه لیزر و تمرکز فوتون‌ها بر روی نقاط حساس هدف (مانند سنسورها یا پیشرانه‌ها) را بر عهده دارد تا با کمترین اتلاف انرژی، بیشترین نرخ تخریب ساختاری ایجاد شود.

۲. یکپارچه‌سازی با هوش مصنوعی (Halo Pinpoint):

آنچه لوکاست را از سیستم‌های لیزری نسل اول متمایز می‌کند، پیوند آن با معماری شبکه محور Halo_Shield است. نرم‌افزار هوش مصنوعی اختصاصی این سیستم، با تحلیل الگوهای پروازی و بازتاب‌های راداری، فرآیند «شناسایی، ردیابی و درگیری» (Search, Track, Engage) را به صورت خودکار و با دقت میلی‌ثانیه‌ای انجام می‌دهد.

یکی از پیچیده‌ترین بخش‌های توسعه این فناوری، اطمینان از عدم آسیب به هواپیماهای مسافربری در محیط‌های متراکم شهری است. مهندسان AeroVironment برای حل این چالش، از پروتکل‌های ایمنی چندلایه استفاده کرده‌اند:

• حسگرهای محیطی و سناریوهای بازدارنده: سیستم مجهز به قابلیت Safety Interlock یا خاموشی خودکار است. در صورتی که یک شیء پرنده غیرمجاز (مانند هواپیمای غیرنظامی) در نزدیکی خط دید لیزر قرار بگیرد، گسیل پرتو در کسری از ثانیه متوقف می‌شود.
• ارزیابی ریسک مبتنی بر داده: طبق بیانیه‌های فنی، این سیستم پس از گذراندن تست‌های سختگیرانه در پایگاه White Sands، ثابت کرده است که به دلیل دقت بالای زاویه‌ای و کنترل دقیق پهنای پالس، هیچ‌گونه تداخل یا خطر جانبی برای سیستم‌های ناوبری و بدنه هواپیماهای تجاری ایجاد نمی‌کند.

استقرار سیستم‌های انرژی هدایت‌شونده مانند Locust، نشان‌دهنده گذار از پدافندهای پرتابه‌محور (Kinetic) به سمت پدافندهای نوری با هزینه عملیاتی بسیار پایین و دقت جراحی‌گونه است. این فناوری نه تنها به عنوان یک ابزار دفاعی، بلکه به عنوان یک لایه حفاظتی برای تضمین امنیت کریدورهای هوایی غیرنظامی در برابر نفوذهای ناخواسته شناخته می‌شود.