تغییر مسیر واردات قطعات خودرو: نقش امارات، ترکیه و مرزهای شمالی
فهرست مطالب:
به گزارش مجله ماشین، واردات قطعات خودرو با وجود محدودیتهای تجاری و حملونقل ادامه دارد، اما استفاده از مسیرهای غیرمستقیم، افزایش هزینه جابهجایی و دشواری تأمین ارز، دسترسی خودروسازان به قطعات را سختتر کرده است. اختلال در تأمین قطعات از عوامل مؤثر بر افت حدود ۶۱ درصدی تولید شرکتهای مونتاژی در هفتماهه نخست ۱۴۰۵ بوده است.
قطعات خودرو از چه مسیرهایی وارد ایران میشوند؟
به گفته بابک کریمخان، رئیس کمیته لوازم یدکی انجمن صنایع همگن نیرو محرکه و قطعهسازان کشور، مسیرهای اصلی تأمین قطعات عبارتاند از:
- مسیر دریایی امارات: قطعات از طریق بنادر واسط، از جمله خورفکان، به بندر شهید رجایی منتقل میشوند.
- مسیر ترکیبی ترکیه: کالا در بندر مرسین تخلیه و سپس با حملونقل جادهای به گمرکات ورودی ایران ارسال میشود.
- مسیرهای شمال کشور: حملونقل جادهای و ریلی نیز در تأمین قطعات نقش دارند؛ با این حال، سرمای زمستان میتواند تردد جادهای را مختل کند و اهمیت مسیر ریلی را افزایش دهد.
این مسیرها امکان تداوم واردات را فراهم کردهاند، اما هزینه واسطهها، حملونقل و بیمه و همچنین طولانیتر شدن زمان تحویل، قیمت تمامشده قطعات را بالا میبرد. احتمال توقیف محمولهها و دشواری نقلوانتقال پول نیز از دیگر ریسکهای تأمین است.
واردات مرزنشینی چه نقشی دارد؟
در تسهیلات جدید تعاونیهای مرزنشینان، امکان ورود برخی اقلام صنعتی، از جمله قطعات منفصله خودرو، مطرح شده است. با این حال، کریمخان تأکید میکند که این مسیر بیشتر برای تأمین لوازم یدکی و محمولههای کوچک کاربرد دارد و پاسخگوی نیاز انبوه خطوط تولید نیست.
قطعات منفصله مورد استفاده در مونتاژ خودرو نیز با لوازم یدکی تعمیر و نگهداری تفاوت دارند؛ بنابراین، نحوه ورود آنها از مسیر تعاونیهای مرزی به شفافسازی ضوابط تجاری و ارزی نیاز دارد.
تأمین ارز
به گفته کریمخان، با وجود فعال بودن مسیرهای حمل، تأمین ارز مهمترین مشکل فعلی واردکنندگان قطعات است. او میگوید تأمین ارز قطعات از بازار آزاد، فشار زیادی بر فعالان این بخش وارد کرده است. در نتیجه، تداوم تولید خودرو علاوه بر دسترسی به مسیرهای حملونقل، به تأمین بهموقع ارز و کنترل هزینه واردات وابسته است.




