معرفی لامبورگینی سیلوئت: نخستین محصول روباز لامبورگینی

به گزارش مجله ماشین، لامبورگینی در سال ۲۰۲۶، پنجاهمین سالگرد معرفی سیلوئت (Silhouette) را گرامی داشت؛ خودرویی که در نمایشگاه ژنو ۱۹۷۶ رونمایی شد و نخستین محصول روباز تولید سری این برند بود. این اسپرت دونفره با طراحی برتونه، موتور هشت‌سیلندر و سقف جداشونده تارگا، تجربه‌ای تازه از رانندگی با محصولات لامبورگینی ارائه کرد.

از اوراکو تا سیلوئت

سیلوئت بر پایه لامبورگینی اوراکو P300 توسعه یافت و آرایش موتور وسطِ عرضی آن را حفظ کرد؛ اما تغییراتش به برداشتن سقف محدود نبود. برتونه با بازطراحی تناسبات بدنه، گلگیرهای عریض‌تر و اسپویلر جلوی توسعه‌یافته در تونل باد، ظاهری عضلانی‌تر به خودرو بخشید و پایداری آن را در سرعت‌های بالا بهبود داد.

نام سیلوئت نیز به مسابقات «گروه ۵» اشاره داشت؛ رقابت‌هایی که خودروهای حاضر در آن، با وجود تغییرات فنی گسترده، فرم کلی نمونه‌های تولیدی را حفظ می‌کردند.

سقف تارگا

مهم‌ترین ویژگی سیلوئت، سقف سخت جداشونده از نوع تارگا بود. پنل سقف از قاب شیشه جلو و سازه محافظ پشت سرنشینان جدا می‌شد و در محفظه‌ای مخصوص پشت صندلی‌ها قرار می‌گرفت؛ بنابراین راننده می‌توانست بدون جاگذاشتن سقف، از رانندگی روباز لذت ببرد. انتخاب این ساختار، الزامات ایمنی بازار آمریکای شمالی را نیز در نظر می‌گرفت.

در عقب، پوشش تیغه‌ای شاخص اوراکو جای خود را به شیشه‌ای عمودی میان ستون‌های مایل داد. کابین نیز با داشبورد، چیدمان نشانگرها و صندلی‌های جدید، هویتی مستقل پیدا کرد. بررسی جریان هوا هم به کاهش آشفتگی باد در حالت سقف باز کمک کرد.

موتور V8 سه‌لیتری 

قلب سیلوئت، پیشرانه هشت‌سیلندر ۳ لیتری با قدرت ۲۵۰ اسب بخار بود که از اوراکو P300 گرفته شده بود. این موتور با دو میل‌سوپاپ بالاسری در هر ردیف سیلندر و چهار کاربراتور دو‌دهانه وبر، پشت سرنشینان قرار داشت. نیروی آن از طریق گیربکس دستی پنج‌سرعته به چرخ‌های عقب منتقل می‌شد و حداکثر سرعت خودرو به ۲۶۰ کیلومتر بر ساعت می‌رسید.

برای جبران حذف سقف ثابت، ساختار بدنه تقویت شد تا مقاومت آن در برابر پیچش حفظ شود. سیستم تعلیق نیز با فنرها و کمک‌فنرهای سفت‌تر و میل‌های ضدغلتش بازنگری شد.

رینگ‌های ۱۵ اینچی آلیاژ منیزیم کامپانیولو با طرح موسوم به «صفحه تلفن»، از جزئیات متمایز سیلوئت بودند. این رینگ‌ها با الهام از کانسپت براوو شکل گرفتند و تایرهای کم‌فاق پیرلی P7 با اندازه ۱۹۵/۵۰ در جلو و ۲۸۵/۴۰ در عقب روی آن‌ها نصب شد.

میراثی کمیاب در تاریخ لامبورگینی

لامبورگینی سیلوئت بین سال‌های ۱۹۷۶ تا ۱۹۷۹ تنها در ۵۵ دستگاه تولید شد و امروز یکی از کمیاب‌ترین محصولات تاریخ این برند است. ترکیب موتور V8 وسط، کابین دونفره و سقف تارگای آن، در مدل جالپا ادامه یافت؛ خودرویی که از ۱۹۸۱ تا ۱۹۸۸ تولید شد.

لامبورگینی بعدها مسیر خودروهای روباز را با مدل‌های دوازده‌سیلندر دیابلو رودستر و مورسیه‌لاگو رودستر دنبال کرد. بااین‌حال، ایده یک اسپرت روباز کوچک‌تر، سال‌ها بعد با گالاردو اسپایدر و سپس هوراکان اسپایدر دوباره به سبد محصولات این شرکت بازگشت.