۱۰ تا از بهترین ماسل‌کارهای دهه ۱۹۶۰

به گزارش مجله ماشین، با سنگین‌تر شدن و لوکس‌تر شدن خودروها در دهه 1950، موتورهای آن‌ها سخت‌تر کار می‌کردند و زمینه را برای جنگ اسب بخار فراهم کردند. رکود جدی که در سال 1958 ایالات متحده را در بر گرفت و تا سال 1960 ادامه یافت، دیترویت را بر آن داشت تا برای اولین بار شروع به ساخت خودروهای کوچکتر کند.

رامبلر و فورد فالکون پیشتاز بودند و پلیموث والیانت و شورولت شورت II به سرعت وارد این مسیر شدند. نقطه اصلی پیدایش ماشین عضلانی در سال 1962 زمانی که فورد اولین خودروی سایز متوسط Fairlane را معرفی کرد. جنرال موتورز نیز در سال 1964 از فورد پیروی کرد که منجر به تولید خودروهای سایز متوسط شد.

پونتیاک کاتالینا سوپر دیوتی 1962

پونتیاک قبل از ممنوعیت مسابقات AMA در سال 1963 نیز در رقابت بود و بر موتور اسپرت تسلط داشت. با این حال پونتیاک با سری فوق العاده موتورهای سوپر دیوتی خود زمینه را برای انقلاب ماشین عضلانی فراهم کرده بود. موتور 421 اینچ مکعبی Super Duty Pontiac دارای قدرت 405 اسب بخار بود و موتورهایی که پس از مارس 1962 ساخته شدند سوپاپ های بزرگتر و منیفولد ورودی آزادتر برای عملکرد بیشتر داشتند. پونتیاک برای سرعت بیشتر، برخی از مدل های کاتالینا و گرند پری را در برنامه کاهش وزن ویژه ای قرار داد که شامل پانل های بدنه آلومینیومی و کاپوت است. یک موتور قدرتمند در یک ماشین سبک تر به نظر سرگرم کننده تر بود.

پلیموث ساوی مکس ویج 1963

پلیموث با در دست داشتن تیمی منحصر به فرد در بخش طراحی و مهندسی، روی موتور بلوک بزرگ Max Wedge کار کرد. در سال 1963، مکس ویج به 426 اینچ مکعب با قدرت 425 اسب بخار افزایش یافت. هنگامی که اولین گیربکس سه سرعته اتوماتیک با بدنه های سبک وزن مجهز به 426ci Max Wedge ترکیب شد، تقریباً در پیست شکست ناپذیر بودند. حدود 250 دستگاه پلیموث ساوی مکس ویج در سال 1963 ساخته شد و آنها را بسیار کمیاب کرد.

فورد فیرلین تاندربولت 1964

در سال 1963، کارخانجات هنوز برای برنده شدن در نسکار و درگ استریپ به خودروهای سایز کامل متکی بودند. آنچه فورد برای ورود به بازی ماشین‌های عضلانی دهه 60 نیاز داشت چیزی کوچکتر و سبک‌تر بود و به شکل فورد فیرلین تاندربولت 1964 عرضه می‌شد. فورد تنها 100 دستگاه فیرلن تاندربولت در سال 1964 تولید کرد که 49 نسخه دنده‌ای و 51 نسخه اتوماتیک را شامل می‌شد.

پونتیاک GTO Tri-Power 1965

تصمیم پونتیاک برای تجاوز از محدودیت حجم موتور شرکتی 330 اینچ مکعبی برای مدل‌های سایز متوسط که برای خنثی کردن موضع رسمی جنرال موتورز در مورد دور شدن از مسابقات طراحی شده بود، جسورانه بود. سال 1965 سال تحول پونتیاک GTO بود، زیرا ترمزهای بهتر، میله ضد نوسان قوی تر و قدرت بیشتر (که به 360 اسب‌بخار رسید) برای موتور نسخه پایه داشت. فروش GTO 1965 بازطراحی شده بیش از دو برابر شد و به 75342 دستگاه رسید.

دوج کورونت استریت همی1966

در سال 1966، کرایسلر تصمیم گرفت 426ci Hemi را که قبلاً فقط مسابقه ای بود به عموم مردم ارائه بکند و این موضوع سبب شد همی 425 اسب بخاری در سال 1966 زیر کاپوت دوج کورونت راه خود را پیدا کرد. برای تحقق این امر، Hemi که قبلاً فقط در مسابقه شرکت می کرد، به چند توسعه مهم نیاز داشت تا به اندازه کافی قابل اعتماد باشد.

1968 AMC AMX

آمریکن موتورز نسبتا دیر وارد بازی ماشین عضلانی شد و تمرکز خود را بر خودروهایی برای حمل و نقل خانوادگی انتخاب کرده بود. پیشروی خودروسازان به سمت خودروهای کوچکتر، صنعت خودروی ایالات متحده را متحول کرده بود و باعث شد امریکن موتورز ناخواسته به یکی از بزرگترین کاتالیزورهای جنبش خودروهای عضلانی دهه 60 تبدیل شود و AMC با تولید یک خودروی اسپرت دو سرنشین جمع‌وجور با قیمتی اقتصادی به بازار آمد.

شورولت کوپو 427ci کامارو 1969

نمیشود از ماشین های عضلانی دهه 60 صحبت کرد و نام کامارو را نگفت. وقتی صحبت از کامارو می شود، هیچ چیز بهتر از COPO 1969 نیست. مفسران اغلب به کوپو427ci  کامارو 1969 به عنوان اوج عملکرد شورولت در دهه 1960 اشاره می کنند.

فورد باس 429 موستانگ 1969

زمانی که تولید فورد باس 429 موستانگ در مارس 1969 تأیید شد، تنها 859 نسخه از آن ساخته شد و 499 نمونه در سال 1970 ساخته شد. موتور آن 375 اسب بخار قدرت تولید می‌کرد.

شورلت SS 454 1970

پلت فرم A-body سایز متوسط جنرال موتورز و به ویژه Chevy Malibu، اعتبار زیادی را برای رشد خودروهای عضلانی دهه 60 به خود اختصاص داده است. از شورلت SS 454 1970می‌توان به عنوان قدرتمندترین خودرو در زمان خودش یاد کرد همچنین لازم به ذکر است از این خودرو فقط 4475 نسخه تولید شد.