چرا پورشه از موتورهای هواخنک به آبخنک تغییر مسیر داد؟
به گزارش مجله ماشین، پورشه بیش از ۳۰ سال از موتورهای هواخنک در مدل افسانهای 911 استفاده میکرد؛ موتورهایی ساده، خوشصدا و با حس رانندگی کلاسیک که محبوبیت زیادی میان طرفداران داشتند. با این حال، این خودروساز آلمانی در سال ۱۹۹۷ و با معرفی نسل 996، مسیر خود را تغییر داد و به سراغ موتورهای آبخنک رفت.
مهمترین دلیل این تصمیم، سختگیرانهتر شدن قوانین آلایندگی در دهه ۹۰ میلادی بود. موتورهای هواخنک دیرتر به دمای ایدهآل میرسند و کنترل دقیق حرارت در آنها دشوارتر است؛ موضوعی که باعث افزایش آلایندگی میشود. در مقابل، موتورهای آبخنک کنترل دمای دقیقتر، آلایندگی کمتر و بازده بالاتری دارند.
از سوی دیگر، افزایش قدرت موتورهای 911 نیز نقش مهمی در این تغییر داشت. قدرت بیشتر، بهویژه در نسخههای توربوشارژ، حرارت بالاتری تولید میکند که سیستم خنککاری هوا دیگر پاسخگوی آن نبود. موتورهای آبخنک امکان دستیابی به توان بالاتر، دوام بیشتر و عملکرد پایدارتر را فراهم کردند.
کاهش صدای موتور و بهبود مصرف سوخت از دیگر مزایای این تغییر بود. نسل 996 نسبت به نسل قبلی خود (993)، کمصداتر، کممصرفتر و پاکتر بود. همچنین، استفاده از موتورهای آبخنک به پورشه اجازه داد تا قطعات مشترک بیشتری با مدلهایی مانند باکستر داشته باشد و هزینههای تولید را کاهش دهد.
آخرین پورشه 911 با موتور هواخنک، نسل 993 بود؛ خودرویی که هنوز هم بهعنوان یکی از بهترین و باکیفیتترین 911های تاریخ شناخته میشود و پایانی شایسته برای دوران هواخنکها رقم زد.
در مجموع، تغییر از موتور هواخنک به آبخنک تصمیمی احساسی نبود، بلکه انتخابی فنی و ضروری برای تطبیق با استانداردهای جهانی و تضمین آینده پورشه 911 به شمار میرفت؛ تصمیمی که اگرچه برای برخی طرفداران نوستالژیک خوشایند نبود، اما مسیر پیشرفت این خودروی افسانهای را هموار کرد.
من موندم هنوزم که چطوری واقعا این ماشین درجا روشن بود و ماشین دماش به مرز فوران نمیرسید؟!!