نسخه قابل چاپ ارسال به دوستان ذخیره
کد خبر: 20372
زمان انتشار: 20 مرداد 1397 12:23:00

بازدید از مرکز تحقیق و توسعه هوندا

هنگامی که هوندا اخیراً درهای مرکز تحقیقاتی خود در Tochigi ژاپن که شامل پیست آزمایشی بیضی شکل خود می‏ شد را به روی خبرنگاران گشود همگان آن را یک فرصت استثنایی دانستند تا ببینند جهت ‏گیری این سازنده شرقی برای آینده چیست.
بازدید از مرکز تحقیق و توسعه هوندا

 مجله ماشین - مهندس کیوان بنی ‏هاشمی / معمولاً همچون شرکت‏ هایی مثل اپل یا سونی، به سختی می‏توان وارد فضاهای تولیدی خودروسازان شده و فعالیت‏های آن‏ها را رصد کرد. دلایل این سیاست واضح است: پنهان ماندن رموز تجارت و تکنولوژی ‏های جدید از رقبا و حقیقت این است که اغلب محصولات شرکت‏ ها در دوره طراحی و ساخت هرگز روشنایی روز را نمی ‏بینند و تماماً در فضاهای بسته ایمن، مراحل مختلف را طی می‏کنند و در آخر هم ممکن است تکمیل نشده و یا تبدیل به چیزی دیگری شوند.آرشیوهای شرکت ‏هایی که در زمینه تکنولوژی فعالیت دارند در سراسر جهان انباشته از مدارک و اطلاعات بعضاً احمقانه ‏ای است که شما حتی اجازه دسترسی و دیدن آنها را ندارید.

بازگشایی درهای مرکز تحقیقاتی هوندا در Tochigi ژاپن یک فرصت بی‏نظیر برای بررسی نگاه خودروسازی دنیا به آینده بود. این رویداد همزمان با نمایشگاه اتومبیل توکیو اتفاق افتاد که البته نمایشی کامل از تمامی فعالیت‏ های کمپانی نبود، چرا که فقط بخش‏ های انتخابی تکنولوژی ‏های آینده کمپانی نمایش داده شد. 
 
 
واقعیت‏ ها
 
تور تکنولوژی هوندا یا Tour de Tech با نمایش جدیدترین ساخته شرکت به نام FCV که یک خودروی پیل سوختی است آغاز شد. متخصصانی که آن را با دقت مورد بررسی قرار دادند، متوجه شدند که این مدل پیشرفته پیل سوختی در مقایسه با مدل‏های قبلی و آن‏ها که در بازار مراحل آزمایشی را طی می‏کنند، به مراتب قدرتمندتر و در عین حال زیباتر بوده و این برتری در مقایسه با هوندای FCX که مدل پیل سوختی قبلی این کمپانی است، واضح‏تر است. 
بزرگ‏ترین نوآوری در FCV نسبت به FCX ادامه کوچک‏سازی مجموعه پیل سوختی و افزایش راندمان و کارآیی بوده، چرا که قبلاً این مجموعه را در فضای سرنشینان قرار داده بودند، اما در مدل جدید، آن را در زیر درپوش موتور جاسازی کرده‏اند و این امر باعث آزاد شدن فضای بیشتر در صندلی‏ های جلو و عقب و افزایش ظرفیت حمل سرنشین از 4 به 5 شده است.
 
اما چالش واقعی در مورد تکنولوژی پیل سوختی که همواره مورد بحث بوده و هست بحث زیرساخت ارائه هیدروژن است، ولی این واقعیت که هوندا و تویوتا (با معرفی و ارائه خودروی هیدروژنی MIRAI) امکانات خود را وقف هیدروژن و نقش آن در آینده سیستم حمل و نقل کرده‏اند، باور تحقق آن را بیش از پیش افزایش داده است.
منتقدان به ‏گونه ‏ای پیوسته ایده پیل سوختی را یک طرح مزخرف می‏دانند، اما نباید تصور کرد شرکت ‏های مذکور بدون بررسی، پا در این عرصه گذاشته ‏اند.
شعاع حرکتی این هوندای جدید معادل 700 کیلومتر بوده که یعنی از هر خودروی برقی بیشتر است و زمان اصطلاحاً سوخت‏گیری آن فقط چند دقیقه به طول می ‏انجامد. این‏ها واقعیت‏ هایی است به اثبات رسیده و معرف و نشانگر آن است که شرکت ‏های مذکور چیزی می‏دانند که دیگران از آن بی‏اطلاع هستند.
 
کمپانی هوندا گیربکس جدید 10 سرعته خود را به همراه دو موتور یک لیتری 3 سیلندر مجهز به یک توربوشارژر کوچک و یک موتور 4 سیلندر به حجم 5/1 لیتر عرضه کرده است که این موتورهای کوچک، معرف اولین تلاش هوندا در زمینه کوچک‏سازی موتور و توربوشارژر کردن آنها بوده و با آزمایش آنها مشخص شد که چابک و با عکس‏ العمل فوری هستند.
امکان ورود و استفاده از موتور یک لیتری به زودی وجود ندارد، اما موتور 5/1 لیتری توربوشارژردار را در بهار آینده روی مدل سیویک تغییر شکل یافته خواهیم دید که میزان مصرف سوخت پائینی خواهد داشت.
گیربکس جدید 10 سرعته که اولین بار در نمایشگاه ژاپن به معرض نمایش گذاشته شد، اولین گیربکس 10 سرعت ه‏ای است که در یک خودروی موتور جلو، دیفرانسیل جلو مورد استفاده قرار می‏گیرد. وجود این گیربکس باعث کاهش 6 درصدی مصرف سوخت و پائین آمدن 30 درصدی زمان تعویض دنده‏ها شده و آن را تبدیل به یک مدل با واکنش سریع کرده است. 
علاوه بر این، میزان دور موتور در سرعت کروز 26 درصد پائین آمده و می‏تواند در یک حرکت 3 تعویض دنده انجام دهد، به ‏طور مثال در زمان شتاب‏گیری سریع تعویض از دنده 7 به 3 و از 10 به 6 صورت گیرد، و در هر شرایطی می‏توان دنده ‏ها را یک در میان تعویض کرد. 
 
 
رؤیاها
 
بازدید از مرکز تحقیق و توسعه هوندا با نشستن پشت فرمان آکورا NSX جدید همراه بود. قیمت این مدل هیبریدی 155 هزار دلار بوده و اجازه رانندگی برای دو دور پیست با سرعت 196 کیلومتر در ساعت به بازدیدکنندگان داده شد. NSX جدید را باید اولین سوپر خودروی هیبریدی با قیمت معقول و نسبتاً قابل ابتیاع به حساب آورد، چرا که سایر سوپرمدل‏های هیبریدی متعلق به فراری، پورشه و مک‏لارن در محدوده قیمتی 850 هزار دلار هستند. اما حتی در میان این غول‏های تکنولوژی آکورا حرفی برای گفتن داشته و مجموعه هیبریدی آن از 3 موتور برقی تشکیل شده که دو تای آنها در جلو به همراه یک موتور V6 با دو توربوشارژر به همراه یک موتور برقی اضافی هر چهار چرخ آن را به حرکت درآورده و حرکت سریعی به ‏خصوص در عبور از دایره پیچ‏ها دارد. 
مجموع نیروی تولیدی آن 573 اسب‏بخار بوده که توسط راننده کاملاً قابل کنترل است. 
 
در مرکز تحقیقاتی Tochigi فرصت رانندگی با مدل اسپرت S660 نیز داده شد که یک خودروی جمع‏ و جور 2 نفره بوده که از نظر فنی آن را در ژاپن در زمره خودروهای KEI یا کوچک قرار می‏دهند که کم مصرف بوده و مناسب برای معابر درون‏شهری است.
موتور S660 یک نمونه رام با حجم 660 سی‏سی و 3 سیلندر بوده که حداکثر نیروی تولیدی 63 اسب‏بخار و حداکثر سرعت 5/133 کیلومتر در ساعت دارد. جالب اینجا است که رانندگی با این خودروی 818 کیلوگرمی، آن هم با سقف کروکی فوق‏العاده هیجان ‏انگیز و لذت‏بخش است.
نوآوری دیگر هوندا که مورد آزمایش قرا گرفت و مربوط به تکنولوژی خودران بود، سامانه کمکی شلوغی ترافیک Traffic Jam Assist بود. وجود این سیستم باعث می‏شود که با بهره ‏گیری از کروز کنترل انطباقی و کنترل حرکات خودروی جلویی، خودرو کنترل کامل سرعت و چرخش فرمان را در دست داشته باشد. 
دیدگاه هوندا در خصوص تکنولوژی خودران بدواً برای دور کردن خستگی و استرس از راننده بوده و این خودروساز قاطعانه باور دارد تا رسیدن به خودروی کاملاً خودران، آن هم در تمامی شرایط به زمانی حداقل 15 سال نیاز است، علیرغم آنکه بعضی از خودروسازان با این نظر مخالف بوده و تحقق آن را طی مدت 5 سال آینده ممکن می‏دانند.
 
 
فانتزی‏ ها
 
در طول بازدید یک روز کامل به رانندگی با نمونه اولیه هوندا CR-Z با چهار موتور برقی اختصاص داده شد. برای این کار هوندا از شاسی و بدنه یک مدل اسپرت کوپه هیبریدی 2 نفره خود استفاده کرده و با برداشتن موتور آن و قرار دادن چهار موتور برقی در چهار چرخ، آن را تبدیل به یک خودروی جدید دیگر کرده است. 
رانندگی با چنین خودرویی هیجان‏انگیز و پُرخاطره بود، چرا که چابکی آن در عبور از دایره پیچ‏ ها مثال زدنی بود. سامانه حرکتی آن از سامانه حرکتی مدرن هوندا که هر چهار چرخ قابلیت چرخش به طرفین را دارند سود می‏برد. 
وجود یک سامانه کنترل‏ کننده گشتاور باعث می‏شد که خودرو از شتاب فوق‏العاده‏ای برخوردار باشد، چرا که به محض آنکه یکی از چرخ‏ها شروع به لغزش می‏کرد، بلافاصله نیروی انتقال یافته به آن کاهش پیدا می‏کرد و به سایر چرخ‏ها منتقل می‏شد. این ویژگی نه تنها قابلیت دینامیکی آن را افزایش می‏دهد بلکه ایمنی بیشتری به همراه داشته، قابلیت کنترل آن بهتر شده و باعث حفظ راننده در مقابل پیشامدها می‏شود. البته متأسفانه چنین آرایشی صرفاً جنبه تجربه‏ آموزی داشته و به نظر می‏رسد به مرحله تولید نخواهد رسید و بنابراین باید آن را یک کار فانتری به حساب آورد.
 
تصاویر
OK
نام :
ایمیل :
دیدگاه :
آدرس ايميل شما:
آدرس ايميل گيرندگان:
هر یک از ایمیل ها را در یک سطر وارد نمایید، حداکثر ۲۰ آدرس