نسخه قابل چاپ ارسال به دوستان ذخیره
کد خبر: 21987
زمان انتشار: 20 شهریور 1399 10:01:00
1970 Plymouth Roadrunner

میپ میپ در راه نجات!

دیدار با تنها پلیموث Roadrunner باقی مانده در ایران
میپ میپ در راه نجات!

 

وقتی کرایسلر به سراغ میپ میپ رفت!
 
مجله ماشین - نیما مجتهدزاده/ گروه کرایسلر به روایتی خالق کلاس خودروهای عضلانی یا ماسل‏کار بود. با آن که بسیاری اولدزموبیل را خودروسازی می ‏دانند که با قرار دادن یک پیشرانه 8 سیلندر قدرتمند در بدنه یک سدان متوسط، اولین ماسل‏کار را ساخت، اما پیشرانه‏ های Hemi کرایسلر 300 در اواخر دهه پنجاه، به نحوی اولین پیشرانه‏ های نیرومندی بودند که جنگ قدرت میان سه خودروساز بزرگ آمریکا (و البته AMC) را آغاز کردند. این جنگ ولی در اواسط دهه شصت و با عرضه و موفقیت پونتیاک GTO شعله ‏ور شد. ماسل‏کارها روز به روز سریع‏تر و قوی‏تر شدند و پیشرانه ‏هایی با حجم نجومی روی خودروهایی قرار گرفت که نسبتا ارزان و در دسترس بودند. این روند تا اوایل دهه هفتاد ادامه داشت تا آن که بحران نفتی تیر خلاصی بر پیکر چنین خودروهایی زد. تا پیش از آن شرکت‏ های مختلف سعی داشتند تا با ابداعات جدید و خلاقیت ‏های متعدد، گوی سبقت را در زمینه فروش و محبوبیت از رقبا بربایند. کمپانی کرایسلر ولی در این بین سعی کرد در کنار خلاقیت در طراحی، آپشن‏ های ارائه شده و البته قدرت بالای پیشرانه، با طرفند‏هایی جدید بر محبوبیت محصولاتش بیفزاید.
 
در میانه ده شصت، کرایسلر با شرکت برادران وارنر وارد یک همکاری بلند مدت شد. در طی این همکاری، کرایسلر با پرداخت 50 هزار دلار، اجازه استفاده از برخی اسامی کاراکترهای محبوب انیمیشن‏ های وارنر برادرز را کسب کرد و این نام‏ ها را روی خودروهای عضلانی جذاب قرار داد. در این بین شاید مشهورترین نمونه، «پلیموث رودرانر» بود.
 
محصول میان رده پلیموث، مدل ستلایت بود که نمونه سریع و خاص آن GTX نامیده می‏شد. پلیموث اما تصمیم گرفت تا یک نمونه سریع‏تر از GTXرا با آپشن‏ هایی خاص با نام رودرانر بسازد. رودرانر برای اولین بار در سال 1968 بر پایه نسل دوم ستلایت (و البته GTX) طراحی و ساخته شد.

تکامل رودرانر
 
اولین نسل رودرانر که در سال 1968 عرضه شد، چیزی بیش از یک GTX با تریم متفاوت بود. کرایسلر با پرداخت 10 هزار دلار، علاوه بر خرید اجازه استفاده از صدای بیپ بیپ کاراکتر رودرانر، بوقی مشابه با صدای او را طراحی کرد تا روی پلیموث رودرانر نصب کند.
علاوه بر این، لوگوهای رودرانر در جای جای بدنه نصب شده بودند که ارتباط این خودرو عضلانی را شخصیت محبوب، سریع و باهوش کارتونی را یادآور می ‏شدند. در نسل اول پیشرانه‏ های 7 لیتری Hemi و 2/7 لیتری V8 برای رودرانر قابل سفارش بودند. این نسل تا سال 1970 تولید شد و پس از آن جایش را به نسلی جدید داد که از نظر طراحی، بسیار به روزتر و متفاوت بود. سری اول این نسل تا سال 1972 تولید شد. پس از آغاز بحران نفتی، رودرانر همانند GTX دچار یک فیس لیفت کلی شد و فرم خاص دماغه آن جایش را به یک چهره ساده‏ تر داد. این فرم ساده ‏تر برخلاف تصور ما، سبب شد تا فروش رودرانر بیش از 40 درصد افزایش یابد. پلیموث در ابتدا پیشرانه‏ های حجیمی نظیر 3/6، 6/6، 7 و 2/7 لیتری را برای رودرانر در نظر گرفته بود. با این حال بعدا تصمیم گرفت تا با عرضه نمونه‏ های 2/5، 6/5 و 9/5 لیتری، به استقبال بحران نفتی برود. 
 
در این دوره قدرت پیشرانه‏ ها تفاوتی محسوس داشت و ضعیف‏ترین نمونه حدود 170 اسب‏بخار قدرت داشت که با ساده‏ ترین نمونه مدل 1972، حدود 110 اسب‏ بخار فاصله داشت. 
 
نسل سوم رودرانر در سال 1975 و تنها برای یک سال عرضه شد. این سری برپایه سری جدید پلت‏فرم سری B کرایسلر (مدل فیوری) ساخته شده بود و با وجود عرضه گزینه ‏های متعدد برای موتور، قدرت همه آن‏ها به طور محسوسی از نمونه ‏های قبلی پایین‏تر بود. علاوه بر این، ظاهر و فرم رودرانر نیز بیشتر به یک کوپه لوکس شبیه بود تا یک خودرو عضلانی. پس از آن پلیموث تا سال 1980 رودرانر را به عنوان یک پکیج خاص برای مدل ولار عرضه شد که از نظر قدرت، عملکرد فنی، ابعاد و البته طراحی ظاهری فرسنگ‏ ها با مدل ‏های پیش از آن فاصله داشت. سال 1980 پایان راه رودرانر بود. در این بین در سال 1970، نمونه بسیار خاص و آیرودینامیکی از رودرانر با نام «سوپربرد» عرضه شد که از نظر طراحی و فرم آیرودینامیک دماغه و باله عقب، مشابه داج چارجر دیتونا بود و برپایه نمونه حاضر در مسابقات نسکار عرضه شده بود. سوپربرد به نحوی خاص‏ترین مدل رودرانر است که در تیراژ محدود 2783 دستگاه ساخته شده است.

رودرانر در ایران
 
پلیموث به طور سنتی در ایران، یکی از برندهای نسبتا مهجور آمریکایی بود که ورودش به صورت رسمی از دهه سی شمسی کلید خورد. مدل‏ هایی همانند فیوری و بلودیر و والیانت در دهه ‏های سی و چهل شمسی در تیراژی محدودتر از سایر رقبای هموطن پلیموث همانند شورولت، فورد و داج وارد ایران شدند ولی با این حال در بین مردم کشورمان شناخته شدند.
 
با ورود به دوران خودروهای عضلانی، پای چنین خودروهایی به ایران هم باز شد. با این حال باز هم بیشتر سهم از آن برندهای زیرمجموعه جنرال موتورز و گروه فورد بود و محصولات گروه کرایسلر در تیراژ کمتری وارد ایران شدند. در این دوره اگر هم خودروهای عضلانی گروه کرایسلر به ایران وارد می‏ شدند، بیشتر محصولات داج بودند و پلیموث در این بین کمتر شناخته شد. با این حال ظاهراً تعدادی رودرانر و یک دستگاه سوپربرد به ایران وارد شد. بنابر روایات موثق، این سوپربرد سبز رنگ در خط استارت رالی دور تهران در اواسط دهه پنجاه هم حاضر شد. ظاهراً این سوپربرد در سال‏ های بعد اسقاط شد و قطعات آن در برخی مراکز اوراقی تهران مشاهده شده است.
 
دقیقاً مشخص نیست چه تعداد رودرانر به ایران وارد شده است. در سال‏های اخیر بارها عنوان شده که نمونه‏ای از رودرانر یا GTX در گوشه و کنار شهر تهران و یا مراکز اوراقی دیده شده و بعدها با بررسی دقیق‏تر عکس‏ها مشخص شده که خودروی مذکور در حقیقت نمونه دو در ستلایت بوده. آنچه مسلم است، در سال‏های اخیر یک دستگاه رودرانر متاسفانه اوراق شده و ظاهرا تنها یک نمونه از آن در کشورمان باقی مانده است.
 
این رودرانر مدل 1970 مجهز به 400 پیشرانه اینچ مکعبی High Performance مجهز به کاربراتور 4 دهنده است که بر طبق اعداد کارخانه، حدود 255 اسب‏بخار قدرت و 461 نیوتن‏متر گشتاور تولید می‏کند. این عدد ممکن است در ظاهر بسیار کمتر از سال‏ های قبل باشد، اما نکته مهم این است که در سال 1972 استاندارد محاسبه اسب‏ بخار خالص در ایالات متحده تغییر کرده و قوانین سختگیرانه‏تر در زمینه آلایندگی و مصرف سوخت هم مقداری از نفس پیشرانه‏ ها کاست. بدین ترتیب احتمالا قدرت پیشرانه مورد نظر برطبق استانداردهای قبلی عددی بیشتر از 255 خواهد بود. همین قدرت پیشرانه کافی است تا این خودرو 1680 کیلوگرمی در کمتر از 7 ثانیه از حالت سکون به سرعت 60 مایل در ساعت برسد و مسافت 400 متر را در 1/15 ثانیه طی کند. 
 
با توجه به تولید تنها 7628 دستگاه رودرانر در سال 1972 (حدود 1700 دستگاه با مشخصات مشابه نمونه مورد بحث) و البته باقی ماندن تنها یک نمونه در کشورمان، این خودرو از نظر معنوی یکی از ارزشمندترین ماسل‏کارهای حال حاضر کشورمان است. جالب این که قیمت پایه رودرانر در سال 1972 برای نمونه 400 اینچ مکعبی، 3100 دلار بوده است! 
 
مالک وقت، این خودرو را به تازگی خریداری کرده و قصد دارد با صرف هزینه و زمان درخور، آن را به شرایط ایده ‏آل نزدیک کند. آن طور که در تصاویر نیز قابل مشاهده است، این خودرو از نظر پایه و اساس سالم است اما نیازمند یک بازسازی اساسی است.
 
مقاله کامل این خودرو در مجله ماشین شماره 445 چاپ شده است.

 

 
تصاویر
OK
نام :
ایمیل :
دیدگاه :
آدرس ايميل شما:
آدرس ايميل گيرندگان:
هر یک از ایمیل ها را در یک سطر وارد نمایید، حداکثر ۲۰ آدرس